Simula noong ako'y nanirahan sa isang dormitoryo, medyo napalayo na ang aking access sa cyber world. At kung inyong mapapansin, ngayon lang ulit ako nagpost ng isang tagalog na entry. Kung tutuusin nga, taglish pa ito.
Wala lang. Ito siguro 'yung ilan sa mga pinakamalungkot na oras ng buhay ko. At malamang, isa itong entry na pagkakatuwaan ng Linnae. Hahaha... wala lang. Pero hayun. Grabe. Nalulungkot lang ako. Ang totoo niyan, hindi mo talaga mapipigilan ang iyong sarili na gumawa ng isang blog entry, lalung-lalo na kung nasa isa kang internet cafe, kapag:
1. hayun nga, nalulungkot ka.
2. may background music pang accompaniment
3. nagbrowse ka sa Friendster.
4. wala masyadong tao sa cafe.
5. masarap ang pagkakaupo mo.
5. in short, maganda ang atmosphere. hahaha...
6. kapag nagkakasundo kayo ng keyboard.
So hayun. Grabe. Napakatigang ng buhay ko ngayong araw na ito, along with my cellphone and all. Buti na lang talaga at 16 units lang ako ngayon. Kaunti lang naman ang ibabagsak ko ngayong semester na ito. Hayun. Tapos, sira pa 'yung laptop ko. Kaya naman balak kong tawagan ang aking mga magulang kapag ako'y natapos dito. Kung hindi man, hahaha... ewan!
Nag-aapply nga rin pala ako ngayon sa org. And this time, baka naman mareject ako. Ewan. Mas masakit atang mareject kaysa magdefer. Hay naku...
Nawalan nga rin pala ng cellphone ang aking napakamalusog na room mate. Wala lang. Update ko lang ang buhay niya.
Sana naman okay lang si Ariel sa Aurora. Hahaha.. pat ba naman hayun inupdate ko.
Hay.. hindi na rin ako masyadong nakakasama sa Linnae. Medyo financially-deprived kasi ako. Ngayon ko lang narealize na talagang ang hirap magbudget ng pera. Kapag nandiyan na siya sa harap mo, natetempt kang gumastos. Kaya hayun. Katulad ngayon, nakaopen time ako ngayon sa internet cafe. So malamang, money burn na ito. Grabe.
Grabe. Lagi ko na lang hindi katabi ang cellphone ko kapag tumatawag si Gidget. hahaha... pasensya na Gidget kung saka-sakaling nababasa mo ito. In the first place, as if naman may dadalaw pa rito. Well, at least nagpost ako. Wala lang. Ang saya lang magpost. Hahahaha...
Grabe. Ang dami na namang mga bagay na pumasok sa isip ko. Well, Sunday na naman ngayon. Isang napakagandang araw upang mag-reflect. Hay...
Wala lang. Ito siguro 'yung ilan sa mga pinakamalungkot na oras ng buhay ko. At malamang, isa itong entry na pagkakatuwaan ng Linnae. Hahaha... wala lang. Pero hayun. Grabe. Nalulungkot lang ako. Ang totoo niyan, hindi mo talaga mapipigilan ang iyong sarili na gumawa ng isang blog entry, lalung-lalo na kung nasa isa kang internet cafe, kapag:
1. hayun nga, nalulungkot ka.
2. may background music pang accompaniment
3. nagbrowse ka sa Friendster.
4. wala masyadong tao sa cafe.
5. masarap ang pagkakaupo mo.
5. in short, maganda ang atmosphere. hahaha...
6. kapag nagkakasundo kayo ng keyboard.
So hayun. Grabe. Napakatigang ng buhay ko ngayong araw na ito, along with my cellphone and all. Buti na lang talaga at 16 units lang ako ngayon. Kaunti lang naman ang ibabagsak ko ngayong semester na ito. Hayun. Tapos, sira pa 'yung laptop ko. Kaya naman balak kong tawagan ang aking mga magulang kapag ako'y natapos dito. Kung hindi man, hahaha... ewan!
Nag-aapply nga rin pala ako ngayon sa org. And this time, baka naman mareject ako. Ewan. Mas masakit atang mareject kaysa magdefer. Hay naku...
Nawalan nga rin pala ng cellphone ang aking napakamalusog na room mate. Wala lang. Update ko lang ang buhay niya.
Sana naman okay lang si Ariel sa Aurora. Hahaha.. pat ba naman hayun inupdate ko.
Hay.. hindi na rin ako masyadong nakakasama sa Linnae. Medyo financially-deprived kasi ako. Ngayon ko lang narealize na talagang ang hirap magbudget ng pera. Kapag nandiyan na siya sa harap mo, natetempt kang gumastos. Kaya hayun. Katulad ngayon, nakaopen time ako ngayon sa internet cafe. So malamang, money burn na ito. Grabe.
Grabe. Lagi ko na lang hindi katabi ang cellphone ko kapag tumatawag si Gidget. hahaha... pasensya na Gidget kung saka-sakaling nababasa mo ito. In the first place, as if naman may dadalaw pa rito. Well, at least nagpost ako. Wala lang. Ang saya lang magpost. Hahahaha...
Grabe. Ang dami na namang mga bagay na pumasok sa isip ko. Well, Sunday na naman ngayon. Isang napakagandang araw upang mag-reflect. Hay...
1 comment:
Hello. This post is likeable, and your blog is very interesting, congratulations :-). I will add in my blogroll =). If possible gives a last there on my blog, it is about the Monitor de LCD, I hope you enjoy. The address is http://monitor-de-lcd.blogspot.com. A hug.
Post a Comment